Parafia w Międzybrodziu Żywieckim
  • splash
  • splash
  • splash
  • splash
  • splash
  • splash
  • splash
  • splash
  • splash
  • splash
  • splash
  • splash
  • splash
  • splash

Porządek Mszy Świętych

niedziela:
poniedziałek:
wtorek:
środa:
czwartek:
piątek:
sobota:
8:oo, 11:oo, 16:oo
7:oo
18:oo
18:oo
7:oo
18:oo
7:oo, 18:oo

Kancelaria Parafialna

wtorek, środa, piątek
pół godz. po Mszy św. wieczornej

środa, czwartek
pół godz. po Mszy św. porannej

inne terminy (ustalanie Chrztu, Ślubu)
po uzgodnieniu

Telefon: 33 866 12 91

Kontakt

Parafia Matki Bożej Nieustającej Pomocy
ul. Beskidzka 23
34-312 Międzybrodzie Żywieckie
e-mail: parafiamz@parafiamz.pl

Telefon: 33 866 12 91
Proboszcz: 600 934 189

numer konta:
55 8120 0003 2001 0028 0893 0001

porządekPorządek Mszy Świętych
kancelariaKancelaria Parafialna
kontaktKontakt

Warto Wiedzieć:

Spowiedź świąteczna przed Bożym Narodzeniem odbędzie się w poniedziałek, 17 grudnia w godzinach od 9.00 do 12.00 ( przerwa 10.00 – 10.30) i po południu od 15.00 do 18.00 (przerwa 16.15 – 16.45) . Proszę, aby skorzystać z tej okazji do sakramentu pokuty, ponieważ w ostatnim tygodniu przed Świętami będę zajęty spowiadaniem w parafiach naszego dekanatu.

13.12.2018
 

Roraty 2018










12.12.2018
 

Szlachetna Paczka

8 i 9 grudzień  2018r. w Szkole Podstawowej w Międzybrodziu Bialskim miał miejsce                    
finał „SZLACHETNA PACZKA”
Wiele osób z naszej miejscowości wsparło ją finansowo i rzeczowo, dlatego złożono na nasze ręce podziękowania dla ludzi dobrego serca, którzy podzielili się dobrocią z innymi.
DZIĘKUJEMY !!
                                                      Lider „Szlachetnej Paczki”
                                                   wraz z Wolontariuszami i Grupą Charytatywną
                                                działającą przy Parafii MBNP w Międzybrodziu Żywieckim

12.12.2018
 

Spowiedź w dekanacie międzybrodzkim

01.12.2018
 

Adwent

Święta Bożego narodzenia poprzedza okres zwany adwentem. To czas oczekiwania na przyjście Jezusa. Jak długo trwa adwent? Dlaczego Kościół chrześcijański wprowadził taki okres jak adwent? Odpowiadamy na wszystkie nurtujące pytania związane z tą częścią roku.
Czym jest adwent?
Samo słowo "adwent" pochodzi od łacińskiego "adventus", które w tłumaczeniu oznacza "przyjście". W Kościele chrześcijańskim oznacza on rozpoczęcie nowego roku kościelnego. Jest to okres oczekiwania na narodziny Chrystusa. Pierwsze wzmianki na temat adwentu jako okresu przygotowania do świąt Bożego Narodzenia pochodzą z IV w. W Rzymie zwyczaj ten znany był od VI w. i obejmował cztery tygodnie przed świętami. Adwent to przede wszystkim okres, w którym katolicy powinni oczyścić serca, pojednać z wrogami i przygotować się na ponowne narodziny Zbawiciela. Okres adwentowy trwa przez cztery niedziele, aż do 24 grudnia. Podzielony jest przy tym na dwie części:
Pierwsza trwa do 16 grudnia i powinniśmy się w niej skupić na drugim przyjściu Chrystusa w dzień Sądu Ostatecznego, czyli na tzw. Paruzji
Druga część trwa od 17 do 24 grudnia i kończy Wigilią Bożego Narodzenia. W tym okresie kładzie się nacisk głównie na pierwsze przyjście Chrystusa, wspominanie tego wydarzenia i czytanie Biblii.
Jakie są zwyczaje i symbole adwentowe?
Symbole i zwyczaje adwentowe są dwojakiego rodzaju. Część z nich jest powiązana z symboliką religijną, inne stanowią tylko tradycję świecką związaną z tym okresem.
Wieniec adwentowy - wykonany jest z gałązek iglastych, ze świerku lub sosny. Umieszcza sie w nim cztery świece, które mają przypominać o czterech niedzielach adwentowych. Świece zapala się co tydzień, podczas wspólnej modlitwy, spotkania adwentowego lub po prostu rodzinnego posiłku. W niektórych regionach naszego kraju wieniec adwentowy się święci.
Kalendarz adwentowy - specjalny kalendarz, który służy do liczenia dni, jakie pozostały od pierwszego grudnia do Wigilii Bożego Narodzenia. Pierwszy tego typu kalendarz powstał w XIX. Stworzyli go luteranie w Niemczech. Jest to zwyczaj najchętniej pielęgnowany przez dzieci, które tworzą wymyślne kalendarze, które przybierają przeróżne kształty - od zwykłego kalendarza, przez domek aż do kalendarza wyglądającego jak komputer.
Lampion adwentowy - według tradycji Kościoła katolickiego, dzieci zabierają lampion ze sobą na msze zwane roratami. Według zwyczaju, taki lampion dzieci przygotowują własnoręcznie, lub przy pomocy rodziców, a może nawet dziadków. Najczęściej tworzy się go przy pomocy farbek, nożyczek z brystolu, kartonu, a nawet folii. Ściany zdobi się symbolami lub scenkami związanymi z Biblią. Niegdyś do jego wnętrza wstawiano świeczkę, jednak w miarę rozwoju technologii, jej miejsce coraz częściej zajmuje lampka elektryczna.
Świeca Maryjna - jest to świeca adwentowa, którą odpala się w domu ósmego grudnia, czyli w Święto Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny. Według tradycji świeca jest jasnego koloru, z symbolami maryjnymi, bądź samą postacią Maryi. Świeca pojawia się w kościele dzień przed świętem (czyli 7 grudnia). Świecę przyozdabia się zielenią i kwiatkami, które często kojarzone są ze świętami maryjnymi.
Świeca roratnia - często nazywana jest po prostu roratką. Jest to świeca umieszczana w świątyni, gdzie pali się w trakcie roratnich Mszy Świętych.
Spowiedź adwentowa - jest to spowiedź, do której podchodzi najwięcej osób  w całym roku liturgicznym, choć nie jest tak obowiązkowa, jak spowiedź wielkanocna. Wszystko dlatego, że adwent to czas nawrócenia i pokuty, choć nie w takim samym sensie jak ma to miejsce w trakcie Wielkiego Postu.
Święty Mikołaj - na początku adwentu, 6 grudnia, do dzieci i dorosłych przychodzi Święty Mikołaj, grzecznych obdarowując prezentami, a złym wręczając rózgi. Właśnie tego dnia wspomina się św. Mikołaja Biskupa, który pomagał biednym.



 
 

26.11.2018
 

Święto patronalne Służby Liturgicznej.

W dniu wczorajszym przeżywaliśmy Uroczystość Chrystusa Króla, która jest patronalnym świętem Służby Liturgicznej. Na mszy świętej o godz. 11.00 przyjęliśmy do grona ministrantów czterech kandydatów, którzy przez cały rok przygotowywali się do służby przy ołtarzu. Mamy również jednego kandydata na ministranta. W obecności rodziców złożyli oni uroczyste przyrzeczenia związane z podjętymi obowiązkami.  W sobotę , 17 listopada, w naszym dekanacie ustanowiono też nowych lektorów, Z naszej parafii w tej grupie było dwóch ministrantów> Michał Przybyła i Kacper Madej.. Dziękuję całej naszej Służbie Lioturgicznej za zaangażowanie i pracę przy parafii.
Ks. Proboszcz.


 







19.11.2018
 

Św. Cecylia

Żołnierze, którzy aresztowali Cecylię, byli pod takim wrażeniem jej urody, że błagali ją, by odstąpiła od wiary
Była olśniewająco piękna. Pochodziła ze znakomitej rzymskiej rodziny. Jako młoda dziewczyna Cecylia zakochała się na zabój… w Jezusie Chrystusie. Jemu ślubowała wierność bez względu na wszystko. Rodzice mieli jednak inne plany. Przeznaczyli córkę dobrze urodzonemu poganinowi Walerianowi. Dzień przed ślubem Cecylia wyznała swoją tajemnicę narzeczonemu. Ten nie tylko, że uszanował jej ślub czystości, ale sam się nawrócił i wraz ze swoim bratem przyjął chrzest z rąk papieża św. Urbana. Wkrótce w Rzymie wybuchło kolejne krwawe prześladowanie chrześcijan. Cecylię, jej męża i szwagra skazano na śmierć. Żołnierze, którzy ją aresztowali, byli pod takim wrażeniem jej urody, że błagali ją, by odstąpiła od wiary. Cecylia miała im odpowiedzieć: „Umrzeć nie znaczy stracić swej młodości, lecz zamienić ją na lepszą. Jest to tak, jakby oddać błoto, a otrzymać w zamian złoto. Mój Pan oddaje stokroć więcej, niż Mu się ofiaruje”. Zginęła okrutną śmiercią. Duszono ją parą w łaźni, w końcu podcięto gardło. Konała jeszcze dwa dni.
Wszystko to działo się na przełomie II i III wieku. Historia jej męczeństwa obrosła przez wieki pobożną legendą. Św. Cecylia stała się jednym z najbardziej czczonych rzymskich męczenników. Pochowano ją w katakumbach. W XI wieku odkryto jej ciało, zachowane w stanie nienaruszonym. Szczątki przeniesiono do bazyliki jej imienia wybudowanej na Zatybrzu, prawdopodobnie w miejscu, w którym mieszkała. Kilka wieków później artysta rzeźbiarz Stefano Maderna wykonał dla tej bazyliki niezwykle ekspresyjną marmurową rzeźbę, przedstawiającą ciało św. Cecylii odnalezione w katakumbach: młoda kobieta niezwykłej urody leżąca na boku z twarzą na ziemi, z podciętą szyją i ramionami wyciągniętymi wzdłuż ciała.
Św. Cecylię uznano za patronkę muzyki kościelnej dopiero w średniowieczu. Dlaczego? Być może dlatego, że w aktach męczeństwa znaleziono zapis mówiący o tym, że gdy na weselu Cecylii grały instrumenty muzyczne, ona w swoim sercu śpiewała hymny tylko Bogu.
W historii tej młodej rzymskiej męczennicy spotykają się trzy żywioły: piękno, miłość i śmierć. Tradycja dodała jeszcze jeden: muzykę ku chwale Boga. Święta Cecylia wyśpiewała swoim życiem najpiękniejszą pieśń, pieśń ku chwale Boga. Kto chce skomponować wielogłosowy utwór muzyczny, musi opanować sztukę kontrapunktu, czyli umiejętność równoczesnego prowadzenia różnych linii melodycznych, tak by razem wszystko brzmiało pięknie, w harmonii. By życie stało się pieśnią dla Pana, potrzebna jest także w życiu sztuka kontrapunktu. Tak kochać, tak wierzyć, tak pracować, tak cieszyć się i smucić, tak dojrzewać i starzeć się, wreszcie tak umierać, by nie było zgrzytów, dysharmonii, ale by wszystkie żywioły, które pojawiają się w ludzkim życiu, zagrały razem ku chwale Najwyższego. Pewien mądry rabin powtarzał swoim uczniom: każdego dnia pieśń, każdego dnia pieśń.
 22 listopada – wspomnienie św. Cecylii, patronki muzyki kościelnej, pamiętamy w modlitwie o naszym panu organiście, scholce i chórze parafialnym.

17.11.2018
 

Nowe drzwi wejściowe do kościoła

W tym tygodniu założyliśmy nowe drzwi wejściowe do kościoła. Dziękuję parafianom za pomoc w tych pracach oraz za ofiary na ten cel.
Ks. Proboszcz





 

11.11.2018
 

11 listopada - Święto Niepodległości

W niedzielę, 11 listopada, obchodziliśmy setną rocznicę odzyskania przez Polskę niepodległości. Po każdej mszy świętej prechodziliśmy pod tablicę na frontonie kościoła, gdzie odmawialiśmy modlitwę za poległych, którzy walczyli o wolność Ojczyzny i zapalaliśmy znicz ku ich pamięci. Modliliśmy się również za Ojczyznę słowami Ks. Piotra Skargi. Na zakończenie odśpiewaliśmy hymn: Boże coś Polskę... a po mszy św. o goidz. 11.00, w której uczestniczyły delegacje naszej społeczności, odśpiewaliśmy również hymn państwowy. Delegacje Strażaków, Kóla Gospodyń Wiejskich, Roztoki, Górników, Pszczelarzy i Słuzby Liturgicznej złożyły Kwiaty i znicze.






Pozostałe zdjęcia w galerii.

31.10.2018
 

Odpust - co to jest?

I jak to się robi?
Choć prawdą jest, że nauka o odpustach jest oparta na zasługach Chrystusa i Świętych, to jednak nie chodzi tu o świętych, którzy swoje zasługi „rozdają” za życia. Takie stanowisko zajmuje obecnie obowiązujący wykaz odpustów, który jasno stwierdza, że nikt nie może przekazać osobom żyjącym odpustów jakie sam zyskuje.
Trochę teologii
Pojednanie grzesznika z Bogiem i Kościołem dokonuje się poprzez sakrament pokuty, w którym zostaje zgładzona wina penitenta. Jednak nauka Kościoła o czyśćcu ukazuje, że nawet wtedy, gdy wina została odpuszczona w sakramencie pojednania pozostaje jeszcze kara za popełnione zło, którą grzesznik musi spłacić, aby w pełni się oczyścić.
Kara za popełniony grzech to z jednej strony pokuta naznaczona przez spowiednika oraz własne praktyki pokutne, które składają się na zadośćuczynienie za wyrządzone zło; a z drugiej strony to naturalne skutki grzechu, które Bóg na podstawie praw przyrody przywiązał do pewnych grzesznych czynów, np.: marskość wątroby przy grzechu pijaństwa.
Jednak łatwo można zauważyć, że dzisiejszy sakrament pojednania uwalniając penitenta z winy grzechu, nie zawsze stosuje pokutę umożliwiającą w pełni uwolnić się od kary. Dlatego kara, pozostająca po odpuszczeniu winy, która jest przynależna za ten grzech, musi być odpokutowana albo w tym życiu poprzez uczynki miłosierdzia, albo w przyszłym życiu przez odpokutowanie kar czyśćcowych.
Kościół wyszedł także z pomocą pokutującemu grzesznikowi poprzez naukę o odpustach.
Odpust jest to darowanie wobec Boga kary doczesnej za grzechy, zgładzone już co do winy. Dostępuje go chrześcijanin odpowiednio usposobiony i pod pewnymi, określonymi warunkami za pośrednictwem Kościoła, który jako szafarz owoców odkupienia rozdaje i prawomocnie przydziela zadośćuczynienia ze skarbca zasług Chrystusa i Świętych.
Odpust jest cząstkowy albo zupełny zależnie od tego, czy od kary doczesnej należnej za grzechy uwalnia w części czy w całości. Odpusty czy to cząstkowe czy zupełne mogą być zawsze ofiarowane za zmarłych na sposób wstawiennictwa/
Odpusty opierają się na dwóch prawdach Kościoła Katolickiego: świętych obcowaniu i skarbcu zasług Chrystusa. Prawda o świętych obcowaniu oznacza wspólnotę wiernych, którzy tworzą jeden Kościół, czyli jedno Mistyczne Ciało, którego Głową jest Jezus Chrystus. Członkami Mistycznego Ciała, czyli Kościoła, są zarówno święci, którzy już osiągnęli swój cel i cieszą się oglądaniem Boga Twarzą w twarz, stanowiąc Kościół tryumfujący; jak również ci wszyscy, którzy jeszcze w czyśćcu dopełniają kary za swoje grzechy odpuszczone co do winy, tworząc Kościół cierpiący. My wszyscy wierni na ziemi tworzymy Kościół pielgrzymujący i z jednej strony możemy doświadczać pomocy od świętych, a z drugiej strony jesteśmy zobowiązani do pomocy duchowej naszym braciom, którzy poprzedzili nas i cierpią w czyśćcu.
Prawda o skarbcu zasług Chrystusa i Świętych jest mocno związana z historią zbawienia. Człowiek poprzez grzech zaciągnął dług względem Bożej sprawiedliwości i sam poprzez własne uczynki zasługujące nigdy nie zdołałby dostatecznie spłacić tego długu. Przyszedł więc na świat Jezus Chrystus, który zadośćuczynił za nas ofiarując siebie samego swojemu Ojcu: On bowiem jest ofiarą przebłagalną za nasze grzechy i nie tylko nasze, lecz również za grzechy całego świata (1J 2,2).
Trochę prawa
W Kościele są dwa rodzaje odpustów: zupełne i częściowe. To czy dany odpust jest zupełny czy nie – zależy od tego czy od kary doczesnej należnej za grzechy uwalnia w części czy w całości.
Przez odpust zupełny rozumiemy odpuszczenie wszystkich kar doczesnych na jakie zasłużył grzesznik za swoje grzechy odpuszczone już co do winy. Osobę, która uzyskała odpust zupełny można porównać z dorosłym, który dopiero co otrzymał sakrament chrztu świętego. Dlatego gdyby ktoś bezpośrednio po uzyskaniu odpustu zupełnego zmarł, wierzymy iż bez czyśćca dostałby się do nieba.
Odpust zupełny wierny może uzyskać tylko jeden raz w ciągu dnia. Wyjątek stanowi odpust zupełny w godzinę śmierci, który wierny może uzyskać chociażby tego dnia zyskał już inny odpust zupełny. Kościół widząc wielkie dobro duchowe w odpustach daje wiernym możliwość „łatwego”, bo codziennego uzyskania jednego odpustu zupełnego przez:
  • Adorację Najświętszego Sakramentu trwającą przynajmniej pół godziny lub
  • Pobożną lekturę Pisma Świętego trwającą przynajmniej pół godziny lub
  • Pobożne odprawienie Drogi Krzyżowej lub
  • Wspólne odmówienie różańca w kościele, w kaplicy publicznej, w rodzinie, we wspólnocie zakonnej, w pobożnym stowarzyszeniu.
Zyskując odpust cząstkowy można otrzymać odpuszczenie tylko pewnej części kary za popełnione grzechy. Natomiast ile „dni czyśćcowych” gładzi tego rodzaju odpust, tego nie wiemy, ani nie jesteśmy w stanie oznaczyć. Jednego można być pewnym, że odpust cząstkowy uzyskany w tym życiu odpuszcza w czyśćcu odpowiadającą mu karę lub część tej kary. Dlatego nowy wykaz odpustów przyjął nowe kryterium odpustu cząstkowego, które określa się poprzez wysiłek i gorliwość z jaką wierny wykonuje czynność obdarzoną odpustem bez jakiegokolwiek określenia dni albo lat.
Wierny, który w swoim codziennym życiu będzie częściej podejmował akty obdarzone odpustem cząstkowym oprócz wzrostu łaski zasłuży na większe odpuszczenie kary. Natomiast gdyby podjął czynność obdarzoną odpustem zupełnym, którą można łatwo podzielić, np. różaniec, i dla słusznej przyczyny nie mógł tej czynności wykonać w całości, a tym samym zyskać odpustu zupełnego może uzyskać odpust cząstkowy proporcjonalny do części pobożnej czynności, którą podjął i wykonał.
Wszystkie warunki jakie musi spełnić wierny, aby uzyskać odpust można podzielić na ogólne, szczegółowe i związane z danym odpustem.
Warunki ogólne są najbardziej podstawowymi, które musi spełnić wierny zawsze i niezależnie od rodzaju odpustu: zupełnego czy cząstkowego. I tak aby ktoś mógł być zdolnym do uzyskania odpustu musi być:
  • ochrzczony,
  • wolny od ekskomuniki,
  • w stanie łaski uświęcającej przynajmniej pod koniec wykonywania przepisanego dzieła,
  • poddany temu, kto udziela odpustu,
  • musi posiadać przynajmniej ogólną intencję uzyskania odpustu,
  • musi wypełnić określoną czynność w wyznaczonym czasie w sposób pobożny, należyty i przewidziany w nadaniu odpustu.
Warunki szczegółowe należy spełnić zawsze przy wykonywaniu czynności związanych z odpustem zupełnym. Do uzyskania odpustu zupełnego wymaga się wykonania dzieła obdarzonego odpustem i zawsze wypełnienia trzech następujących warunków szczegółowych:
  • spowiedź sakramentalna,
  • Komunia eucharystyczna,
  • modlitwa w intencjach Ojca Świętego,
  • ponadto wymaga się wykluczenia wszelkiego przywiązania do grzechu, nawet powszedniego.
Jeżeli nie zostaną wypełnione powyższe warunki, wtedy odpust będzie tylko cząstkowy
Spowiedź sakramentalna – po jednej spowiedzi sakramentalnej można uzyskać kilka odpustów zupełnych. Chodzi tu przede wszystkim o to, by starający się uzyskać odpust zupełny był w stanie łaski uświęcającej i wolnym od przywiązania do grzechu.
Komunia święta – po jednej Komunii świętej można uzyskać tylko jeden odpust zupełny. Komunia św. musi mieć miejsce w dniu zyskania odpustu.
Modlitwa w intencjach Papieża – po jednej modlitwie w intencjach Papieża można uzyskać tylko jeden odpust zupełny. Modlitwa ta musi mieć miejsce w dniu, w którym wykonuje się dzieło obdarzone odpustem. Warunek dotyczący modlitwy w intencjach Papieża wypełnia się całkowicie przez odmówienie jeden raz Ojcze nasz... Zdrowaś…. Pozostawia się jednak wiernym swobodę wyboru jakiejkolwiek innej modlitwy, zgodnie z ich pobożnością.
Trochę praktyki
Jeżeli chodzi o warunki odpustu cząstkowego to wystarczy spełnić warunki ogólne i wykonać czynność przypisaną do odpustu.
Odpusty zupełne lub cząstkowe zawsze można ofiarować za zmarłych na sposób wstawiennictwa. Należy przy tym jednak zawsze pamiętać, że zmarłym można i należy przychodzić z pomocą nie tylko przez ofiarowanie w ich intencji odpustów, ale przede wszystkim przez ofiarę Mszy świętej.
Odpusty można i należy ofiarować we własnej intencji czyli za siebie. Natomiast nikt nie może przekazać osobom żyjącym odpustów jakie sam zyskuje. W życiu każdego wiernego może zaistnieć sytuacja, iż mimo spełnionych wszystkich warunków odpustu zupełnego lub cząstkowego nie będzie on mógł go uzyskać. Sytuacja taka zachodzi wówczas, gdy wierny jest zobowiązany do wykonania czynności, której przypisany jest odpust, na podstawie prawa lub nakazu, chyba że co innego zostało zastrzeżone w samym nadaniu odpustu. Nieco inaczej przedstawia się sytuacja wiernego, który podczas sakramentalnej spowiedzi otrzymał pokutę, do której przywiązany jest odpust. Wówczas wypełniając czynność stanowiącą pokutę sakramentalną, obdarzoną także odpustem, wierny może jednocześnie zadośćuczynić pokucie i uzyskać odpust.

29.10.2018
 

Rozstrzygnięcie konkursu na wykonanie różańca.

II Parafialny Konkurs na "Najpiękniejszy Różaniec" rozstrzygnięty!
 

W niedzielę, 28 października,  po Mszy św. o godz. 11.00 rozstrzygnięty został konkurs na ,,Najpiękniejszy Różaniec’’. W konkursie ocenionych zostało 11 różańców, z których każdy był dziełem wyjątkowym i niepowtarzalnym, gdyż nasi najmłodsi parafianie samodzielnie lub z pomocą rodziców wykonali je nie tylko różnymi technikami ale także z zaskakujących materiałów: tj: kule siana, folia aluminiowa, cukierki, żurawina, warzywa, makaron, kasztany, fasola itp. .Pomysłowość i oryginalność prac okazała się tak różnorodna, że komisja konkursowa miała nie lada problem z wyłonieniem laureata, dlatego też jednogłośnie postanowiła nagrodzić wszystkich tegorocznych uczestników nagrodami za ich trud i zaangażowanie.
 
W konkursie udział wzięli:
Patryk Kliś kl. II – Grad Prix (różaniec z siana)
Dominika Wolf, Julia Brzęk – miejsce I
Igor Kos, Karolina Szymla, Zosia Kołakowska, Emila Mirek – miejsce II
Anna Prochot, Zuzanna Kołakowska, Julian Drewniak, Mateusz Talik – miejsce III
 
Wszystkim jeszcze raz gratuluję pomysłów  i zachęcam do udziału już za rok
 Ks. Proboszcz Janusz Kuciel